جاى پاى پدر مىگذاشت و در قساوت قلب ، سرآمد مردم زمان خود بود . بعضاً گفته شده در پايان كار خويش به ادعاهاى واهى پدرش بسنده نكرده و ادعاى خدايى نمود . او حج‌گزاران را در سال 858 ه و بدون هيچ واهمه و پروايى ، در نجف اشرف به قتل رساند و اموال ايشان راغارت كرد . همچنين او در پايان عمر پدرش بر وى تسلط يافت و سررشته كارها را در دست گرفت و رهبرى آن گروه سركش و متجاوز را عهده‌دار گرديد . على بن محمد در دوران حيات پدرش به مشاهد مشرفهء عراق شبيخون زد و هرچه در آنها بود به يغما برد و سنگدلى بىسابقه‌اى ابراز نمود . « 1 » گفته شده « مشعشعى » از كنيه‌هاى على بن محمد بن فلاح است كه حكمران الجزاير و بصره بوده و در ماه صفرِ سال 858 ه حرم‌هاى مقدس نجف و كربلا را غارت نموده و مردم آنها را آشكارا به قتل رساند و بازماندگانشان را اسير كرده ، به دارالحكومهء خود در بصره يا الجزاير ، انتقال داده است . مشهور است كه دسته‌اى از مشعشعيان گمراه ، شمشير مىخوردند ، چنان‌كه در كتاب « رياض العلماء » ، نقل شده است : يكى از گروه اينان در روزگار ما خدمت سلطان رسيد و در حضور خدمتكاران او سخنى گفت و ندانستم ، معنى اين سخن چيست . « 2 » على بن محمد ، زندگانى خود را با همين شيوه و روش ادامه داد تا اينكه در سال 861 ه بر اثر اصابت يك تير در مخفىگاه خود در قلعه بهبهان ، كشته شد و پس از گذشت سه سال از زمان دست‌درازى به حائر مقدس ، به سزاى اعمال زشت و ناپسند خود رسيد .

--> ( 1 ) . علامه امينى / ، شهداء الفضيلهء ، ص 305 . ( 2 ) . روضات الجنات ، صص 265 و 353 .